افغان من
خواهمت ساخت اي وطن، اي افغانستان زيبا

ششم دی‌ماه و آغاز اشغال افغانستان توسط نیروهای ارتش سرخ، نقطه سیاهی در تاریخ سیاسی و نظامی شوروی سابق بود که با مقاومت دلیرانه ملتی تنها روبرو شد و ابر قدرتی تا بن دندان مسلح پس از 9 سال مقاومت به زانو درآمد.

تصاویر زیر روایت‌گر این واقعه تاریخی است.

سرباز ارتش سرخ در یکی از ساختمان‌های کابل

ورود تانک‌های ارتش سرخ به افغانستان

سربازان ارتش سرخ

مجاهدان افغان که دلیرانه با ارتش سرخ مقابله کردند

مجاهدان افغان با جنگ‌های پارتیزانی ارتش سرخ را به زانو درآوردند

استاد ربانی در دوران مقاومت علیه ارتش سرخ

شادمانی مجاهدان افغان که موفق به نابودی بالگرد شوروی شده‌اند

شهید احمدشاه مسعود از بزرگترین فرماندهان دوران مقاومت

ارسال در تاريخ چهارشنبه ششم دی 1391 توسط نجيبه دختر افغان
مدیر کل امور اتباع و مهاجرین خارجی ولایت خراسان رضوی گفت: طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران به فرزندان ناشی از ازدواج مرد خارجی با زن ایرانی در صورتیکه ازدواج آنها با مجوز دولت و رسمی صورت گرفته باشد تابعیت این کشور داده می شود.
 
محمد عجمی در پاسخ به این سوال که چه افرادی می توانند تابعیت کشور جمهوری اسلامی ایران را در یافت نمایند، گفت: دادن تابعیت ایران به اتباع خارجی تحت قوانین این کشور وجود دارد.
 
وی افزود: اتباع خارجی که در لحظه ورود به کشور جمهوری اسلامی ایران ویزا داشته باشند و قانونی هم وارد شوند در صورتی که هر ساله اقامت آنها نیز تمدید شود، فرزند آنها اگر در ایران متولد شده باشد با رسیدن به سن 18 سالگی به شرط عدم خروج از کشور ایران تا آن سال، می تواند تابعیت این کشور را بگیرد.
 
عجمی در تکمیل مطلب فوق، گفت: فرزند ناشی از ازدواج مرد خارجی و زن ایرانی که به سن 18 سالگی برسد، طبق قوانین به این شخص تابعیت کشور جمهوری اسلامی ایران داده می شود. 

مدیر کل امور اتباع تصریح نمود: البته غیر از این دو مورد مهاجرینی که تمایل دارند می توانند در خواست تابعیت بدهند ولی این بستگی به قوانین دارد که شامل این فرد شود یا خیر. 

در ادامه محمد عجمی در گفتگو با خبرگزاری آوا، با بیان اینکه 150 هزار نفر از مهاجرین افغانی در مشهد مقدس سکونت دارند و هر ساله کارتهای اقامت آنها تمدید می شود، تاکید نمود: اولین شرط حضور اتباع خارجی در کشور جمهوری اسلامی ایران داشتن اقامت قانونی می باشد.
 
وی با اشاره به طرح اخیر ( آمایش 8)، گفت: در مجموع 96 در صد مهاجرین کارتهای اقامت یک ساله خودشان را دریافت کرده اند و 4 در صد مراجعه ای نداشته اند که احتمالا از کشور خارج شده اند .
 
عجمی با عنوان نمودن اینکه 60 هزار دانش آموز مهاجرین در مدارس در حال تحصیل می باشند، تصریح نمود: با اجازه ای که به آموزش و پرورش داده شده، اشتغال به تحصیل مختص به دانش آموزان مجاز نمی باشد بلکه شامل غیر مجازین هم می شود.

 وی با اشاره به اشتغال مهاجران اظهار داشت: مهاجران با دریافت مجوز می توانند به کار مورد علاقه خود که البته منع قانونی از جانب دولت ایران نداشته باشد مشغول شوند
 وی افزود: طبق قوانین کشورمان برای یک سری مشاغل خاص به مهاجران خارجی جواز کار وکسب داده نمی شود.

عجمی گفت: 40 هزار کارت اشتغال موقت از سوی اداره کل تعاون،کار و رفاه اجتماعی صادر و در میان مهاجرین توزیع شده است. 

وی با بیان اینکه 2400 نفر از مهاجرین در آموزشگاه ها و مراکز عالی مشغول به تحصیل می باشند، گفت: با همکاری سه نهاد " امور اتباع، کمیساریای عالی و آموزش و پرورش" برای مهاجرینی که سواد ندارند و سنشان هم بالا است کلاسهای نهضت سواد آموزی دایر شده است. 

این مقام مسئول با تاکید بر اینکه مهاجرین در کشور جمهوری اسلامی ایران از تمامی امکانات بهداشتی و درمانی برخور دار می باشند، گفت: سال گذشته قرار داد یک ساله میان امور اتباع و بیمه البرز بسته شد که مهاجرین از مزایای آن برخور دار شدند ولی در سال جدید این قرار داد تمدید نشده و ما در حال پیگیری این قضیه می باشیم. 

عجمی گفت: کسانی که دارای کارت اقامت می باشند و تمایل به بازگشت به افغانستان را دارند، می توانند با مراجعه و تسویه حساب نمودن با این اداره معرفی نامه دریافت و عازم مرز دوغارون شوند. 

وی افزود: این افراد در مرز دوغارون به دفتر کمیساریای عالی معرفی می شوند که تا سقف 5 نفر برایشان 150 دالر داده می شود همراه با کمک های غیر نقدی دیگر.
 
مدیر کل امور اتباع سپس با اشاره به اعزام پناهندگان به کشور ثالث گفت: اعزام به کشور ثالث به دو صورت انجام می گیرد یا از طرف کمیساریای عالی به کشور دیگر معرفی می شوند و یا اینکه از طرف فامیل های خودشان دعوت نامه فرستاده می شود در هر دو صورت باید با این اداره تسویه حساب و برگه معرفی در یافت نمایند.

ارسال در تاريخ سه شنبه پنجم دی 1391 توسط نجيبه دختر افغان

نيروهاي ويژه آمريكايي مستقر در افغانستان چند روز پيش با هجوم شبانه به روستايي از بخش چهار بولك ولایت بلخ دست به جنايتي هولناك زدند. نيروهاي ويژه ارتش آمريكا پس از يورش و بازرسي منازل روستایيان، مردان و زنان ۱۵ خانوار ساكن در اين روستا را از هم جدا كرده و تعدادي از زنان اين روستا را مورد تجاوز جنسي قرار دادند.
فرمانده نظاميان آمريكايي پس از انجام اين جنايت به مردم روستاي ..... هشدار داد در صورت هرگونه شكايت به مراجع ذي صلاح با تكرار اين جنايت مواجه خواهند شد.

از زمان اشغال کشور ما توسط نيروهاي آمريكايي ها در سال ۲۰۰۱ بارها اخباري از تجاوز نيروهاي نظامي آمريكايي به زنان و دختران افغانستاني در رسانه ها منتشر شده است اما در تمام موارد متاسفانه هیچ پیگیری قانونی از سوی دولت صورت نگرفته است.

چندی پیش نیز اعلام شد در برخی ولایات دوردست نیروهای تحت فرمان آمریکا به ویژه نظامیان آمریکایی پول و مدارک مردم را بدون هیچ دلیل و توضیحی از آنها می گیرند.

تاکنون چندین مورد گزارش های مردمی ارسال شده که نظامیان خارجی بدون هیچ توضیحی پول و مدارک شخصی باشندگان افغانستانی را زورگیری می کنند و هیچ کس را یارای مقابله با آنان نیست. بسیاری از این افراد مورد تعدی قرار گرفته به سازمانهای دولتی شکایت کرده اند اما مسوولان از هرگونه اقدامی علیه نظامیان آمریکایی و نیروهای ناتو خودداری می نمایند.

بی تفاوتی مسوولان و زورگیری و خودسری های نظامیان خارجی از یکسو، تجاوزهای طالبان به حریم خصوصی مردم از طرف دیگر، باعث برهم ریختن امنیت جانی و روانی این ولایات دوردست شده است و مردم را به شدت نگران کرده است.

حکومت در باره این اقدامات شنیع چه می کند؟ مثل همیشه سکوت !!! حتی بسیاری از رسانه ها نیز از ترس مقامات قضایی کشور و پیگیری خارجی ها در برابر این جنایات مهر سکوت بر لبان خود می زنند.
البته از این دولت تحت الحمایه غرب تعجبی هم ندارد که در برابر این همه تجاوز و زورگیری آمریکایی ها و دست پرورده هایشان طالبان، هیچ نگوید.

هرچند شاید مقامات و دولتمردان افغانستان هم چون می دانند اعتراض و شکایت آنها به جایی نمی رسد، اقدامی نمی کنند. وقتی که قرآن کریم سوزانده می شود و مجرم فقط به کسر درجه محکوم می شود! وقتی سرباز آمریکایی جان بیست تن از هموطنان ما را می گیرد و وی را بیمار روانی می خوانند و بدون هیچ مجازاتی آزاد می شود! و ... دیگر چه فایده به پیگیری اینگونه موارد.

وقتی که رییس جمهور محترم و نمایندگان مجلس، پیمان استراتژیک با آمریکا را امضا می کردند باید می دانستند که قانون کاپیتولاسیون یعنی همین. یعنی آنها هر غلطی که خواستند در کشور ما انجام دهند ولی محاکمه نشوند. هر بلایی خواستند بر سر مردم بی گناه و بی دفاع افغانستان بیاورند اما کسی را توان مخالفت نباشد.

حال شما انصاف دهید این مردم بیگناه و ستمدیده که از سوی نظامیان خارجی مورد تجاوز قرار می گیرند، به مقدسات شان توهین می شود، مورد زور گیری واقع می شوند، از طرف طالبان نیز تهدید جانی می گردند و از دولت خود هم هیچ خیری نمی ببیند، چه کنند؟

ارسال در تاريخ جمعه هفدهم آذر 1391 توسط نجيبه دختر افغان

مردم افغانستان و بطور خاص باشنده گان شهر کابل چگونه زنده گی می کنند؟ زنده گی آن ها در جریان یکروز چگونه می گذرد؟ برای امرار معاش به چه کار های مشغول اند؟ آیا دولت و شخص جناب آقای کرزی با این همه قرادادهای بین المللی که امضاء کرده است فکری برای ملت خود میکند؟!! برای دریافت این پاسخ تصاویری از گوشه های مختلف شهر کابل را ملاحظه بفرمایید.



.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
ارسال در تاريخ جمعه دوازدهم آبان 1391 توسط نجيبه دختر افغان

سرویس اجتماعی جهان نیوز - کیوان صائمی:  
1.    اینکه طی چه فرآیندهای سیاسی و اجتماعی و تاریخی  بیش از هشتاد سال است که مردم افغانستان یک روز خوش ندیده اند زیاد به بحث ما مربوط نیست و اینکه چه اتفاقی افتاد که واژه افغانی تبدیل به یک ناسزا در فرهنگ ایرانی هایی شد که سابقه هیچ گونه نژادپرستی ای در طول تاریخ نداشته اند هم همین طور. 

اما این  که باور کنیم همه انسان ها به صرف انسان بودن حق و حقوقی دارند چرا. این هم به ما مربوط می شود که خوب فکر کنیم و ببینیم کجای کارمان ایراد داشته است که دچار این ایراد وحشتناک اخلاقی شدیم: با دیدن یک افغان حس خوبی بهمان دست نمی دهد. قبول کنید که واقعا وحشتناک است و بی اعتنایی به این قضیه از خودش هم وحشتناک تر...

2.  امسال دولت به بعضی از افغان های مهاجر در ایران کارت اقامت و پاسپورت داده است و خیلی از مهاجران غیرقانونی هم کشور را ترک می کنند. یعنی از اول  امسال خیلی از مهاجرین افغان حضورشان در ایران قانونی است و با اجازه رسمی دولت در ایران هستند.

این یعنی اینکه خیلی از بچه های افغان امسال می توانند در مدرسه های ایرانی ثبت نام کنند و بعد از تقریبا چند سال در به دری از حق انسانی و مسلم تحصیل کردن بهره ببرند. البته که با  یک فرق منطقی: آنها باید هزینه تمام شده تحصیل خودشان را در اول سال یکجا بپردازند.

بر حسب آمارهای غیررسمی تقریبا یک میلیون مهاجر افغان در سراسر کشور ما وجود دارد و این یعنی اینکه احتمال اینکه هر کدام از بچه های ما خواهران و برادران کوچک ما یک همکلاسی افغانی داشته باشند به شدت بالاست .

3.     بدهکاریم به همه افغانی هایی که همه این سال ها به جرم زیستن در کشوری که اگر پنجاه سال پیش  هیئت حاکمه وقت انگلیسی خط کش شان را کمی عقب تر می گرفتند الان جزئی از کشور خود ما بودند، تحقیر شده اند، مورد تبعیض قرار گرفته اند و در حالی که بار سخت تحمل یک تاریخ پر از درد را به دوش می کشیده اند اینجا یعنی در کشور ما هم درد کشیده اند. از رفتار همه ماهایی که ظاهرا فکر می کردیم خط های جغرافیای خیلی مهمتر از اصول انسانیت و اصول دین رحمانی مان هستند.

به سابقه طولانی به شدت تحسین شده ایرانی ها در طول تاریخ فکر می کنم مهمان نوازی و تحویل گرفتان غریبه ها و مظلوم ها و درمانده ها به سخنان امام خمینی(ره) در آغاز مهاجرت افغان ها به ایران : "...و همینطور مهمان هایی که داریم، خوب افغانی هستند، مسلمان هستند یا فرض کنید که عراقی هستند بیچاره ها را از خانه های شان دور کردند، مال شان را بردند، خودشان را فرستادند اینجا، خوب باید چه کرد با این‌ها؟ نباید این‌ها را پذیرایی کرد؟ ما مسلمانیم، آنها هم مسلمانند، ما باید از آن ها پذیرایی کنیم، خدمت کنیم به آنها و این دولت است که دارد این کارها را می کند".

4.    باید به بچه هایمان یاد دهیم که  امسال مراقب باشند. از خودمان شروع کنیم با این گزاره ساده  که "همه این بچه های افغانی که قرار است در کنار ما درس بخوانند انسان هایی هستند که هیچ فرقی با ما ندارند" دقیقا هیچ فرقی. و چه قدر هم حساس شده اند روی نگاه های ما حرف های ما روی جدا افتاده حس کردن هایشان روی همه چیزهایی که همه بچه های این سن و سال را به سختی و تلخی آزار می دهد.

مراقب باشیم که آزارشان ندهیم و بچه هایمان آزارشان ندهند خارج از اندازه تحملشان تا به حال رنج کشیده اند...

ارسال در تاريخ چهارشنبه دهم آبان 1391 توسط نجيبه دختر افغان

تا وقتی که افراد جنایتکار بر سر قدرت باشند نه زن و نه مرد افغانستان به حق خود نمی رسند.


       http://www.utvet.com/images/afghanistan.jpg
حکومت قصدا به حقوق زن توجه نمی کند؟
بلقیس روشن عضو مجلس سنای افغانستان در برنامه ی کنکاش گفت: دولت افغانستان به حقوق و به توانایی زن باور ندارد و حتی جامعه جهانی هم که مثلا برای حفظ حقوق زن به افغانستان آمده اند زن را وسیله ساختند برای اهداف خود و تیم خاصی.
حتی پارلمان هم به حقوق زن توجه نمی کند و در پارلمان خانم هایی هستند که به حقوق خود احترام نمی گذارند و فکر می کنند تا پایان باید دنبال منافع کسی باشند که آنها را به این پست رسانده است.
تا زمانیکه یک دولت و حکومتی که واقعا برای زنان و حفظ حقوق آنها کار کند به میدان نیاید ما نمی توانیم بگوییم که برای حقوق زن کار شده است و این حکومت و دولت تنها از نام و تصویر زن افغانستان، سواستفاده می کند.

برای زنان چه کار باید می شد؟
کار اساسی این بود که در جهت تعلیم تربیت و سواد زن تلاش می شد و فرهنگ معافیت آقای کرزی از میان برداشته می شد تا امیدواری زن ها بیشتر می شد و زنان در بخش اقتصادی سهیم می بودند. اکثر زنان بخاطر پایبندی اقتصادی که به مردان، خشونت و ظلم را تحمل می کنند.
یکی از شعارهای جامعه جهانی بخصوص آمریکا این بود که ما برای حفظ حقوق زن تلاش داریم و وقتی جامعه جهانی به افغانستان آمد نتوانست برای زنان افغانستان شرایطی را آماده کند تا زنان به تعلیم تربیت و اقتصاد دست پیدا کنند. جامعه جهانی تمام افرادی را که ناقض حقوق زن بودند و یکبار قیمت زن را 300افغانی و یکبار زن افغانستان را حراج کردند، آورد و به قدرت نشاند و این افراد به قدرت رسیده، تنها چند زن را در حکومت مقرر کردند که تنها حضور سمبلیک است.

تا چه زمانی این مشکلات درافغانستان وجود دارد؟
جنایتکاران در تمام نهادها و حتی در سه قوا پخش شده اند که در راس آنها و حامی آنها کشورهای خارجی بخصوص آمریکا است که بیشترین خیانت را بر مردم افغانستان مخصوصا زنان افغانستان کرده است که به هیچ عنوان از حقوق زنان حمایت نکردند و اکنون زنان در افغانستان بیش از 20 هزار دالر خرید و فروش می شوند و ملا امام هم نکاح آنها را می بندد و بعد هم آن زن خودکشی می کند، این است حقوق زن در افغانستان.

آقای کرزی اصلا به حقوق زن توجه نمی کند اول به زن خود که او را به جامعه به عنوان یک شخص با سواد روان نمی کند وزیران کابینه کرزی اصلا زنان خود را نمی گذارند از خانه بیرون شوند و تنها توسط زنان دیگر معامله می کنند و اکثر وزرا و فعالین حقوق بشر آقای کرزی دو زن دارند یکی در افغاستان و یکی در خارج، که این زنان را شوقی می گیرند.

خانم روشن گفت:وقتی بیش از 150000عسکر خارجی در افغانستان است و نیروهای امنیتی ما هم توانمند شدند پس چطور امنیت زنان تامین نیست؟
متاسفانه سه قوه افغانستان اصلا به زن و حقوق زن اعتقاد ندارند و از نام زن تنها برای پروژه ها و منافع خود استفاده می کنند. زنان افغانستان باید امید به روزی داشته باشند که حق خود را از آقای کرزی بگیرند به زور، چرا که کسی حق آنها را نمی دهد مگر اینکه حق خود را به زور بگیرند.

ارسال در تاريخ چهارشنبه دهم آبان 1391 توسط نجيبه دختر افغان

روبینا جلالی ورزشکار و مسئول بخش مجتمع باغ زنانه در باره المپیک 2012 گفت : المپیک 2012 لندن یکی از المپیک های با اهمیت است که ورزشکاران ما هم در آن حضور دارند و حضور تنها بانوی افغانستان در این المپیک و حضور پیدا کردنش در این سطح، با چادر و حجاب اسلامی برای ما مدال طلا است که به جهانیان نشان می دهد مردم افغانستان بیش از حد رشد کردند و در برابر برادر ها، خانم ها هم می توانند در این مسابقات حضور پیدا کنند که این یک مدال طلا برای افغانستانی ها است.

http://1.0.0.img98.net/out.php/i409902_2004.png


انتظار دستاورد از این مسابقات دارید؟
مسابقات در سطح بسیار بلند است که هر شرکت کننده در این مسابقات باید حداقل سه چهار سال تلاش مداوم کند و هم از لحاظ سیاسی، اقتصادی و... رشد کردند که متاسفانه ورزشکاران افغانستان تنها سه چهار ماه بیشتر تمرین نکردند مثلا خانم تهمینه که اشتراک کردند تنها چهار ماه روزی سه ساعت تمرین داشتند که این کافی نیست برای المپیکی در این سطح.

معیار برای انتخاب در این المپیک چیست؟
هر ورزشکار که در این المپیک شرکت می کند حداقل ده سال قهرمانی دارد و در مسابقات جهانی مدال گرفته است و برای کشورهایی مثل افغانستان و پاکستان به دلیل رشد کمی که دارند به دو سه ورزشکار سهمیه می دهند تا در این المپیک ها شرکت کنند و تجربه به دست آورند.

چقدر زمان می گیرد تا بانوهای افغانستان توانایی این را داشته باشند تا در این رقابت ها شرکت کنند و دستاوردی هم داشته باشند؟
وقتی زمینه هایی بر زنان افغانستان ایجاد شود که امکانات و توانایی ها را کسب کنند ما مدال هایی در بخش های بسکتبال و والیبال داشتیم اما المپیک 2012 بسیار سطح بالایی داشت و بازیکن های ما کسانی هستند که از 18یا 20سال وارد ورزش شدند در صورتی که در کشورها دیگر از سن 6 سالگی روی افراد کار می شود تا آنها آمادگی کسب کنند و در 18 و 19 سالگی مدال کسب می کنند.

انتظار شما از دیگر ورزشکاران هموطن در المپیک چی است؟
کسانی که در المپیک شرکت می کنند کسانی هستند که از کودکی کار کردند و آمادگی دارند و اکنون دو برادر ما تنها در المپیک مانده اند که امید همه افغانستان هستند و ما امیدوار هستیم که آنها موفق شوند و برای افغانستان سربلندی و موفقیتی را بیاورند.

در مجتمع باغ زنانه چه مشکلاتی وجود دارد و چه زمینه های ورزشی برای بانون وجود دارد؟
امروز اکثر بانوان ما علاقه به ورزش دارند ولی به دلایل امنیتی و سیاسی در کلپ های شخصی حضور پیدا نمی توانند اما باغ زنانه جایی است که تنها زنها هستند و مربی آنها هم زن هست و کسانی که تکلیف اعصاب و مشکلات جسمی و ... دارند در اینجا حضور دارند.
من از حکومت افغانستان می خواهم همین قدر که به مسائل سیاسی اهمیت می دهند تنها 20 فیصد به ورزش و مسائل فرهنگی هم اهمیت بدهند تا کلپ های بانوان بیشتر شود و امکانات بهتر شود تا در سالهای بعد ما هم مدال های طلا که هیچ، امتیازات بیشتری به دست آوریم.
در این سه ماهی که من در راس اینکار هستم نه از حکومت و نه از نهادی دیگر کمک نخواسته ام و تنها با بودجه خود ادامه دادم که من انتظار دارم تا یک زمینه سازی خوب و ماندگار شود تا برای بعدها هم باقی بماند چه من باشم و چه نباشم.

ارسال در تاريخ پنجشنبه بیست و ششم مرداد 1391 توسط نجيبه دختر افغان


نظامیان ناتو در افغانستان تلاش می‌کنند با انتشار عکس‌هایی که ظاهرا بیان‌گر علاقه کودکان افغان به آنها و خوش‌رفتاری نظامیان با کودکان است، چهره‌ای موجه را از خود به نمایش گذارند.

به گزارش «شیعه نیوز» ، فارین پالیسی سوءاستفاده نظامیان آمریکایی از کودکان افغان برای موجه جلوه دادن خود را در یک گزارش تصویری به نمایش گذارده است که برخی از این عکس‌ها ذیلا منتشر می‌شوند.


"جیمز توماس اشنایدر" که این گزارش را منتشر کرده از بسیاری از این تصاویر ابراز نگرانی کرده و آنها را به‌مثابه سوءاستفاده از کودکان برای یک کمپین تبلیغاتی دانسته است.


کودکان بسیاری در افغانستان، پاکستان و عراق در اثر حملات نیروهای ناتو جان خود را از دست داده‌اند. همچنین بسیاری از کودکان نیز در نتیجه شرایط نامساعدی که جنگ برای آنها ایجاد کرده است، جان باخته‌اند.




تهیه کننده گزارش در ذیل یکی از عکس ها نوشته است: "ما نمی‌دانیم این عکس را چه کسی، چه زمانی و تحت چه شرایطی گرفته است؟ ما نمی دانیم سربازان [در آن زمان] چه کار می‌کرده‌اند؟ و وقتی این سوالات را نمی‌پرسیم، در واقع نمی‌دانیم دلیل بنیادین استفاده از چنین عکس‌هایی چیست؟"
ارسال در تاريخ چهارشنبه یازدهم مرداد 1391 توسط نجيبه دختر افغان

پس از اشغال افغانستان توسط رژیم کمونیستی شوروی سابق، گروهی از مردم افغانستان به کشورهای دور و نزدیک از جمله جمهوری اسلامی ایران مهاجرت کردند.

این مهاجران و همچنین دیگر اتباع این کشور که در ناآرامی‌های سال‌های اخیر افغانستان به صورت قانونی یا غیرقانونی وارد ایران شده‌اند، اکنون تعدادشان به بیش از 2 میلیون نفر می‌رسد.

وجود این خیل گسترده مهاجرین در ایران، وجود اشتراکات فرهنگی، و دیگر قرابت‌های دینی و زبانی سبب شده است، پیوند ناگسستنی میان هموطنان ما و ایرانیان برقرار شود اما گویا این پیوند برای برخی چندان خوشایند نیست و همواره در صدد هستند تا روابط 2 ملت و 2 کشور را با تکیه بر دروغ و شایعه متشنج سازند.

به تازگی تصاویری در شهر کابل منتشر شده است که قصد دارد رفتار جمهوری اسلامی ایران با مهاجرین افغان را غیر اسلامی و غیرانسانی جلوه دهد.

تصاویری کذبی که به رفتار جمهوری اسلامی با مهاجرین نسبت داده شده است

بر روی یکی از این تصاویر نوشته شده است "تصاویر از افغانهای کارگر که زیر شکنجه بسیجی‌های ایران قرار دارند" در حالی که این تصویر مربوط به "دستگیری باند اراذل و اوباش تهران" است که خبرگزاری مهر گزارش تصویری آن را در تاریخ 30 اردیبهشت ماه 1390 منتشر کرده بود.

تصویر دستگیری اراذل و اوباش در شهر تهران که توسط خبرگزاری مهر تهیه شده است

کسانی که قصد دارند به روش‌های ناشیانه احساسات مردم افغانستان راعلیه جمهوری اسلامی تحریک کنند، بر روی تصویر دیگری نوشته‌اند: "گور دسته جمعی از افغانان کارگر که در نوار مرز از جانب ایرانی‌ها شهید گردیده‌اند" در حالی که این تصاویر مربوط به کشف گور دسته‌جمعی در استان "دیاله" عراق  که توسط "پرس تی وی" منتشر شده است.

تصویر مربوط به کشف گور دسته جمعی در عراق

تصاویر دیگر نیز همانند 2 تصویر ذکر شده مربوط به صحنه‌هایی است که هیچ ارتباطی با مهاجرین افغان مقیم ایران ندارد و فقط خواسته شده با نسبت دادن دروغین این تصاویر به رفتار مقامات جمهوری اسلامی با مهاجرین، از احساسات مردم افغانستان سوء استفاده شود.

مقایسه رفتار جمهوری اسلامی با مهاجرین غیرقانونی و یکی از دیگر از کشورهای مهاجرپذیر

جمهوری اسلامی در طول 3 دهه پذیرای بیشترین میزان مهاجرین افغان بوده است و برای بازگشت این مهاجرین نیز همواره متعهد به توافقات بین‌المللی و بین 2 کشور بوده است.

در حال حاضر دیده می‌شود یکی از کشورهای منطقه اقدام به اخراج دسته‌جمعی مهاجرین افغان فاقد مدرک کرده ‌است. این موضوع در رسانه‌های افغانستان نیز انعکاس یافته است و وزارت مهاجرین افغانستان نیز اعلام کرده که آمادگی پذیرش این خیل از مهاجرین را ندارد.

این در حالی که جمهوری اسلامی برای ساماندهی صدها هزار مهاجر افغان غیرقانونی مقیم این کشور، بر اساس طرح 3 جانبه افغانستان، ایران و سازمان ملل، به کلیه این مهاجرین مدارک موقت اعطا کرد و سپس از این مهاجرین خواست تا پس از اخذ روادید مجدد به ایران بازگشته تا زندگی قانونمندی داشته باشند.

به دلیل شکوه و گلایه برخی مهاجرین مبنی بر این که تردد یک خانواده به افغانستان به منظور اخذ روادید ایران، مصارف گزافی دارد، جمهوری اسلامی در اقدامی انسان‌دوستانه، خروج آنها را از ایران منتقی و اقدام به صدور پروانه اقامت در داخل ایران کرد.

اما متاسفانه رسانه‌های افغانستان هیچگاه به بازتاب این گونه خبرها نپرداخته و تنها خبرهای منفی و شایعات را بازتاب داده‌اند.

حادثه یزد و قتل یک دختر ایرانی به دست چند تبعه افغانستان نیز به جای مذمت و نکوهش اصل حادثه، مستمسکی شد برای حاشیه‌های آن و انتشار شایعاتی مبنی بر تخریب خانه‌های مهاجرین افغان.

بدون تردید تصاویر منتشر شده در شهر کابل با جملات غیراخلاقی نوشته شده بر آنها، اقدامی از جانب مردم افغانستان نیست، بلکه گروه‌های دست‌نشانده و اجیرشده مأموریت دارند تا با سوء استفاده از احساسات مردم افغانستان، آنها را علیه جمهوری اسلامی تحریک کنند.

ارسال در تاريخ پنجشنبه پانزدهم تیر 1391 توسط نجيبه دختر افغان

http://www.flaremag.com/wp-content/uploads/2009/07/obert/kabul_22.jpg

محتاج پرستار بود کابل بیمار

یک شهر پر از آدم بد قسمت و بیکار

تا فصل خزان آمد و خوراکه گران شد
کس سیر نخوابیده به جز تاجر کوکنار

ترشیده و گندیده چنان است که گویی
باشد شکم مختلسان بیلر آچار

حاکم که به تحلیف صداقت ننهد ارج
آخر به نمکدان وطن می کند ادرار

بر سفره بیکار و بدهکار چو بیند
هر حاکم با عاطفه را می دهد آزار

مدیون جهانیم به ده قرن پیاپی
کو پوند و چه شد یورو و کو دالر و کلدار؟

با آنهمه قربانی و آزار کشیدن
مردم به چنین رنج و تعب نیست سزاوار

این نظم و نظامی که بی پنجاه و دو آورد
گل نیست که مردم بزند بر سر دستار

ارسال در تاريخ جمعه نهم تیر 1391 توسط نجيبه دختر افغان
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

اسلایدر

دانلود فیلم